Pasang dan Main (PnP)

Apakah Plug-and-Play (PnP)?

Plug and play pada asalnya ialah istilah untuk perkakasan komputer. Apabila peranti luaran baharu ditambahkan pada komputer, sumber perkakasan boleh dikesan secara automatik tanpa memerlukan konfigurasi semula atau pemasangan pemacu secara manual. Kemudian, maksud hot plugging mula digunakan, yang merujuk kepada penambahan atau pengeluaran peranti perkakasan secara langsung, seperti mencabut dan memasang USB, ketika kuasa komputer sedang dihidupkan.

Dalam komunikasi data dan penyelesaian rangkaian, plug-and-play bermaksud bahawa selepas peralatan rangkaian dan terminal akses disambungkan ke rangkaian, peralatan tersebut boleh mengakses rangkaian secara automatik untuk melengkapkan konfigurasi dan penggunaan tanpa konfigurasi manual.

Mengapakah Rangkaian Kampus Memerlukan Plug-and-Play?

Dengan perkembangan pesat teknologi rangkaian, skala rangkaian perusahaan juga semakin berkembang. Pelanggan perusahaan perlu mengurus dan menyelenggara ratusan hingga ribuan peranti, yang memerlukan banyak kerja pada peringkat perancangan dan penggunaan awal, seperti pemasangan peralatan awal. Masa yang digunakan untuk konfigurasi dan naik taraf peralatan merangkumi satu pertiga atau lebih daripada keseluruhan kitaran pengurusan dan operasi rangkaian, dan kebanyakan tugas ini adalah mudah serta berulang. Oleh itu, pelanggan amat memerlukan cara untuk memudahkan pemasangan peralatan rangkaian, pengurusan semasa penggunaan dan naik taraf perisian peralatan seterusnya, sekali gus meningkatkan kecekapan.

Selain itu, dengan popularisasi dan penggunaan Internet Pelbagai Benda yang berterusan, jenis dan bilangan terminal yang mengakses rangkaian kampus semakin meningkat. Terutamanya dalam rangkaian kampus besar dan sederhana, selain PC dan telefon mudah alih, terminal akses juga termasuk telefon IP, pencetak dan kamera. Banyak jenis terminal yang berbeza perlu disambungkan ke rangkaian kampus, menyebabkan pengurusan terminal di intranet kampus menjadi sangat sukar. Oleh sebab sistem pengurusan rangkaian tradisional hanya boleh melihat IP dan MAC terminal akses, sistem tersebut tidak dapat menjalankan pengurusan terminal yang lebih terperinci. Jika perkhidmatan dan dasar rangkaian yang berbeza perlu dirancang dan digunakan untuk pelbagai terminal, pentadbir perlu merancang dan menggunakan perkhidmatan dan dasar rangkaian yang berbeza untuk setiap jenis terminal. Konfigurasi manual terminal mengikut jenis menjadikan konfigurasi perkhidmatan menjadi kompleks dan operasi menjadi membosankan. Pengenalpastian automatik dan fungsi pasang dan main bagi peralatan terminal juga amat diperlukan.

Penyelesaian pasang dan guna ini direka untuk membantu pengguna memudahkan proses pemasangan rangkaian, meningkatkan kecekapan pengurusan rangkaian serta operasi dan penyelenggaraan dengan ketara, dan mengurangkan kos buruh serta masa dengan berkesan. Ia mempunyai kelebihan berikut:

Visualisasi: Proses operasi pentadbir rangkaian dan jurutera pemasangan ialah antara muka operasi grafik sepenuhnya, termasuk visualisasi antara muka konfigurasi dan visualisasi perancangan rangkaian.

Kecekapan tinggi: Dengan prapenggunaan perkhidmatan pada pengawal SDN, proses penggunaan sebenar dipendekkan dari hujung ke hujung. Penggunaan manual boleh diselesaikan dalam beberapa jam berbanding beberapa hari.

Lebih sedikit ralat: Semua konfigurasi dilakukan secara grafik melalui pengawal SDN, mengurangkan kebarangkalian berlakunya ralat konfigurasi baris perintah; ralat sambungan boleh dikesan secara grafik dalam masa nyata melalui pengawal SDN untuk penyelesaian masalah yang pantas.

Apakah Proses Palam dan Main untuk Peralatan Rangkaian?

Dengan mengambil suis sebagai contoh, dalam rangkaian taman awan, rangkaian direka bentuk dalam pepohon berlapis, dan terdapat sejumlah besar suis di bawah lapisan teras. Fungsi plug-and-play melalui suis lapisan pengagregatan dan lapisan akses dapat meningkatkan kecekapan pembukaan serta memudahkan beban kerja pembukaan.

Suis lapisan teras melengkapkan penyambungan ke arah selatan dengan pengawal SDN melalui baris arahan, kemudian suis lapisan teras digunakan sebagai peranti akar subnet pengurusan, dan suis lapisan di bawah teras dibawa dalam talian dalam pengawal SDN melalui kaedah DHCP, bagi merealisasikan fungsi palam dan main bagi suis lapisan di bawah teras.

Seperti yang ditunjukkan dalam rajah di atas, proses Plug and Play SwitchA agregasi adalah seperti berikut:

Pentadbir menggunakan fungsi pelayan DHCP pada peranti lapisan teras (atau ia boleh menjadi peranti pelayan DHCP yang berasingan dalam rangkaian), mendayakan fungsi DHCP dalam VLANIF1 dan mengkonfigurasi pilihan DHCP Option 148, yang mengandungi status pendayaan NETCONF peranti, URL/IP pengawal SDN dan maklumat nombor port.

Selepas SwitchA di bawah-teras but dengan konfigurasi kosong, ia secara lalai akan menggunakan VLANIF1 untuk memulakan permintaan kepada pelayan DHCP.

Memandangkan semua port suis ditambahkan pada VLAN 1 secara lalai apabila dihantar dari kilang, suis teras dan suis yang memulakan permintaan boleh saling beroperasi dalam VLAN 1.

Sebaik sahaja suis teras, yang merupakan pelayan DHCP, menerima permintaan tersebut, ia bertindak balas kepada SwitchA dengan mesej DHCP yang membawa pilihan Option 148.

SwitchA mendayakan fungsi NETCONF berdasarkan kandungan pilihan Option 148 dan turut mendapatkan maklumat URL/IP serta nombor port pengawal SDN.

SwitchA mendapatkan maklumat URL/IP dan nombor port pengawal SDN, kemudian menggunakan maklumat URL/IP dan nombor port pengawal SDN tersebut untuk mendaftarkan pengesahan dengan pengawal SDN.

Selepas SwitchA mendaftar dan mengesahkan dirinya dengan pengawal SDN untuk berada dalam talian, pengawal SDN secara automatik menghantar konfigurasi kepada SwitchA mengikut prakonfigurasi yang ditetapkan oleh pentadbir (termasuk VLAN PnP), lalu melengkapkan pembukaan SwitchA untuk mencapai fungsi pasang dan main.

PnP VLAN

Dalam proses palam dan main peranti rangkaian, terdapat satu konsep penting, iaitu PnP VLAN, yang juga dipanggil VLAN pengurusan rundingan kendiri, yang merujuk kepada VLAN yang digunakan oleh pengawal SDN apabila mengurus suis atau AP secara nano.

Pada mulanya, suis agregasi dan suis akses menggunakan fungsi VLAN 1 untuk mendaftarkan diri dalam talian pada pengawal SDN. Untuk meningkatkan kebolehpercayaan rangkaian, pentadbir biasanya tidak menggunakan VLAN 1 sebagai VLAN pengurusan, kerana VLAN 1 ialah VLAN lalai suis dan semua port suis ditambahkan pada VLAN 1 secara lalai. Oleh itu, lebih mudah untuk menghasilkan ribut siaran dalam VLAN 1 dan menjejaskan komunikasi perkhidmatan. menjejaskan komunikasi perkhidmatan. Oleh itu, selepas suis agregasi dan suis akses berada dalam talian dengan VLAN 1, suis tersebut perlu bertukar secara automatik kepada VLAN pengurusan yang ditetapkan mengikut konfigurasi SDN. VLAN pengurusan yang ditukar secara automatik ini dipanggil VLAN PnP.

Dalam rangkaian kampus, untuk memudahkan penyelenggaraan rangkaian, VLAN PnP yang digunakan dalam rangkaian berwayar dan tanpa wayar secara amnya ditetapkan sebagai VLAN yang berbeza, masing-masing dikenali sebagai VLAN PnP berwayar dan VLAN PnP tanpa wayar.VLAN PnP yang digunakan oleh suis dipanggil VLAN PnP berwayar, manakala VLAN yang digunakan oleh AP dipanggil VLAN PnP tanpa wayar.

Proses pensuisan VLAN PnP adalah seperti berikut:

Peranti pengagregatan dan peranti akses mendaftar dalam talian dengan pengawal SDN menggunakan VLAN 1.

Pengawal SDN mengeluarkan VLAN PnP yang telah diprakonfigurasikan kepada peranti pengagregatan dan peranti akses.

Peranti pengagregatan dan peranti akses mendaftar semula pada talian menggunakan VLAN PnP yang dirundingkan untuk mencapai fungsi plug-and-play.